كسانى كه [ چون على بن أبىطالب عليه السلام ] اموالشان را در شب و روز و پنهان و آشكار انفاق مىكنند ، براى آنان نزد پروردگارشان پاداشى شايسته و مناسب است ؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند . دگرگونى زندگى كتاب ابىبكر شيرازى با اسناد خود از مقاتل و وى از مجاهد و وى از ابن عباس در مورد اين سخن خداوند : « رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ . . . » تا آنجا كه مىفرمايد : « . . . بِغَيْرِ حِسابٍ » « 1 » بعد از سخنانى مىگويد : علّت نزول اين بود كه روزى پيامبر صلى الله عليه و آله سيصد دينار كه به حضرت هديه داده بودند به على عليه السلام عطا كرد ، على عليه السلام فرمود : من آن را گرفتم و گفتم به خدا سوگند امشب از اين دينارها صدقه‌اى خواهم داد كه خدا از من بپذيرد . هنگامى كه نماز عشا را با پيامبر به پايان بردم صد دينار آن را به دست گرفتم و از مسجد بيرون رفتم ، به زنى برخوردم و صد دينار را به او پرداختم ، روز آن شب مردم مىگفتند : على شب گذشته به زنى بدكاره صدقه داد ! غم شديدى مرا گرفت ، شب آن روز نماز عشا را به جا آوردم و صد دينار به دست گرفتم و از مسجد بيرون آمدم و گفتم : به خدا سوگند امشب صدقه‌اى را مىپردازم كه پروردگارم از من بپذيرد ، مردى را ديدم و آن صد

--> ( 1 ) - « مردانى كه تجارت و داد و ستد آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زكات باز نمىدارد ، [ و ] پيوسته از روزى كه دل‌ها و ديده‌ها در آن زير و رو مىشود ، مىترسند . * [ اين‌گونه عمل مىكنند ] تا خدا آنان را بر [ پايهء ] نيكوترين عملى كه انجام داده‌اند پاداش دهد ، و از فضلش براى آنان بيفزايد ، خدا به هر كه بخواهد بىحساب روزى مىدهد » نور ( 24 ) : 37 - 38 .